Want veel van wat we samen hebben meegemaakt, lieve spieren, ging over loslaten. Niet in één keer, maar in hele kleine beetjes. Jullie en ik namen afscheid van kracht, van gemak en van vrijheid. Samen met Swen zochten we steeds opnieuw naar wat wél kon. We vonden andere routes, vertraagden ons tempo en ontdekten, keer op keer, een manier van leven die bij ons paste.

Van buiten lijkt dat misschien moeiteloos, maar jullie, lieve spieren weten hoe het van binnen voelt. Als een stille vorm van afscheid. Afscheid van alles wat ooit vanzelf ging en nooit meer terug komt.
Zelf- opstaan, aankleden, douchen. Dingen op mijn eigen manier doen. Even een kopje koffie pakken of iets eten zonder iemand te vragen. Momentjes alleen, zonder dat daar iemand voor nodig is. Weggaan wanneer en hoe ik dat wil. Kunnen kiezen wanneer er mensen om mij heen zijn. Spontaan “ja” kunnen zeggen, zonder eerst te hoeven voelen of jullie het wel redden en als ik daar niet naar luister de dagen erna zwaar zijn door het gevecht wat mijn lichaam aan het leveren is om te herstellen. Jullie, lieve spieren weten, dit is nog maar een kleine greep uit wat jullie hebben losgelaten. 

Wat misschien het zwaarst weegt, wat jullie, lieve spieren mij niet meer kunnen geven is iemand een knuffel kunnen geven, zeker als iemand anders het zwaar heeft. Fysiek voor iemand kunnen zorgen, zonder dat er eerst voor mij gezorgd moet worden. Een last uit handen kunnen nemen, zonder een situatie zwaarder te maken. Gewoon onzichtbaar zichtbaar kunnen zijn.

Inmiddels kunnen jullie, lieve spieren niet veel meer en zijn we zo goed als in alles afhankelijk van anderen. Dat maakt mij soms onzeker. Kwetsbaar. Zoekend naar houvast. Dat raakt mijn eigenwaarde, maar het breekt mij niet want daar ligt mijn grens. Daar voel ik kracht. In het weten dat ik goed ben zoals ik ben.

Daarom, lieve spieren, zijn jullie niet alleen een bron van verlies. Juist in alles wat jullie niet meer kunnen, hebben jullie ook iets in mij opgebouwd. Rust, veerkracht en een manier van kijken die mij dichter bij mezelf brengt.

Jullie hebben mij geleerd mijn energie te bewaken, er te kunnen zijn voor anderen door te luisteren en bewust te kiezen voor wat goed voelt. Om los te laten wat mij leegmaakt, te leven met de dag, te genieten en te weten hoe groot kleine dingen kunnen zijn.